Feit of fictie?
Vuurproef is een roman, een fictief verhaal. De meeste personages hebben nooit bestaan. Toch is Vuurproef niet uit de lucht gegrepen. Op basis van de nieuwste wetenschappelijke inzichten omtrent de heksenvervolgingen, heb ik geprobeerd een realistisch tijdbeeld te scheppen. Vuurproef laat zien op welke gruwelijke manier de heksenvervolgingen plaatsvonden, dat het geen buitenbeentjes waren, maar normale mensen die vervolgd werden, dat een hele gemeenschap in de ban van de hekserijwaanzin kon raken en dat vrienden en familie de meest vreselijke beschuldigingen konden uiten.
Vuurproef speelt zich niet voor niets af in de Peel. Ik heb
mij laten inspireren door het waargebeurde verhaal van Bernard van Merode. Door
zijn huwelijk met Catharina van Brederode werd hij in 1595 Heer van de
heerlijkheid Asten. Vanaf het moment dat hij de heerlijkheid in bezit had,
begon hij een plaatselijke heksenjacht. Binnen een paar weken had hij vijftien
vrouwen, en zelfs een aantal mannen, uit de omliggende dorpen gevangengenomen.
In de kerkers van het slot Asten werden zij op afschuwelijke wijze gemarteld en
tot een bekentenis gedwongen.
Een van de slachtoffers van Van Merode was Anna, weduwe van
Peter Jan Chelen. Zij werd op 5 oktober 1595 gevangengenomen op verdenking van
toverij. Op 10 oktober werd zij door de scherprechter geëxamineerd en tot een
bekentenis gebracht. Zij stierf in de nacht van 20 op 21 oktober in de kerker
van het kasteel. Zij bezweek aan haar verwondingen en aan uitdroging, want ze
kreeg geen drinken in de kerker. Ooggetuigen beschreven haar gegeselde,
geslagen en mishandelde lichaam. Haar rug en ledematen waren verminkt, haar
buik was dusdanig opengereten dat men haar darmen kon zien.
De inwoners van Asten kwamen in het verweer tegen de
gruwelijkheden van hun Heer. Dat was in die tijd zeer uitzonderlijk. Er werden
een bezwaarschrift ingediend bij het gerecht in Den Bosch. De schepenen van Den
Bosch tikten Bernard van Merode schriftelijk op de vingers. Van Merode die zich
niet afschrikken, hij vond dat hij het recht aan zijn kant had, en ging
onverstoorbaar verder met zijn praktijken. Uiteindelijk bemoeide de Raad van
Brabant zich ermee. Zij hebben een einde gemaakt aan de heksenjacht en de
vonnissen nietig verklaard. Al hadden de al geëxecuteerde heksen daar weinig
meer aan.
Een van de adviseurs van Bernard van Merode was Meester
Geraert Fabri, een jurist die door Brabant trok om de Heren van de
heerlijkheden te wijzen op het grote gevaar van heksen en hen te ondersteunen
tijdens de zuivering van een heerlijkheid.
Een van de mensen die de dorpelingen van Asten heeft
ondersteund in hun bezwaarschrift, een Meester van Kessel, een notaris uit Mierlo.
Deze twee mannen zijn de enige personages in Vuurproef die
daadwerkelijk bestaan hebben. Maar het moge duidelijk zijn dat de naam Anna van
Asten een eerbetoon is aan de Anna die onschuldig in de kerkers van kasteel
Asten is gestorven.
Lees meer over de historische achtergrond van Vuurproef...