Duivelse meiden

08 juni 2025

Een verhaal dat blijft nazinderen – voor jong en oud

Het is geen geheim: ik ben fan van de boeken van Bianca Mastenbroek. Onlangs las ik haar kinderboek, Duivelse Meiden (2024, vanaf 10 jaar) en wederom wist ze me diep te raken. Hoewel het boek zich richt op jongere lezers, is het wat mij betreft geschikt voor alle leeftijden. In Duivelse Meiden volgen we Tasmara, een meisje dat er alles voor over heeft om erbij te horen. Ze wil zó graag uitgenodigd worden voor het verjaardagsfeestje van een klasgenoot, dat ze daarin haast zichzelf verliest. Maar dan stuit ze op een pijnlijke waarheid die alles verandert. Troost vindt ze in het verhaal van Heylken, dat ze ontdekt tijdens een bezoek aan kasteel Cranendonck met haar opa, waar een expositie over heksenvervolgingen plaatsvindt. Heylken leefde in de zestiende eeuw, een tijd waarin geruchten over hekserij levens konden kosten. Over haar werd gefluisterd dat ze een heksenkind was, bezeten door het kwaad. Haar aangrijpende verhaal krijgt in het boek ruim aandacht en vormt een beklemmende spiegel van de moderne pesterijen waar ook Tasmara mee te maken krijgt.
De hoofdstukken wisselen af tussen het heden en het verleden en vlechten zich langzaam ineen. De manier waarop de twee verhaallijnen elkaar raken, maakt duidelijk dat eenzaamheid, groepsdruk en uitsluiting van alle tijden zijn. De plot zit knap in elkaar, en de personages zijn levensecht en gelaagd uitgewerkt. Ik kon het boek nauwelijks wegleggen.
Wat ik ervan vond? Hartverscheurend, meeslepend en emotioneel. Bianca Mastenbroek schrijft zó beeldend dat het voelt alsof je er zelf bij bent. De sfeervolle illustraties geven het verhaal extra kracht en maken het compleet. Achterin het boek vind je bovendien een uitgebreide verantwoording over de historische Heylken (die echt heeft bestaan) en de heksenvervolgingen van eeuwen geleden – een leerzaam en indrukwekkend naschrift.
Duivelse Meiden is wat mij betreft een dikke aanrader voor jong én oud. Ik kijk nu al uit naar het volgende boek van Bianca Mastenbroek.

★★★★★

Hilda Spruit op Hebban

02 januari 2025

Mooi samenspel tussen heden en verleden

Duivelse meiden vertelt het verhaal van Tasmara, die er op school dolgraag bij wil horen. Helaas is dat best lastig. Ze heeft geen vlotte babbel of dure kleren. Ze is wel goed in fotograferen en zo weet ze toch een uitnodiging voor een verjaardagsfeestje te krijgen. Maar zijn de meiden haar echt goedgezind?
Tasmara bezoekt een tentoonstelling over heksenvervolgingen in de 16e eeuw in Kasteel Cranendonck en raakt in de ban van het verhaal van Heylken, een meisje dat samen met haar moeder van hekserij werd beschuldigd.
Bianca Mastenbroek vertelt ook dát verhaal in haar boek. Er zitten veel parallellen tussen de beide meiden, want ze krijgen allebei te maken met sociale druk. Hoe dat zit wordt op een spannende en indrukwekkende manier uitgelegd in het boek.
Heel knap is hoe het verhaal van Heylken wordt opgebouwd. Bianca maakt het allemaal geloofwaardig en hartverscheurend. Als lezer moet je steeds even naar adem happen, en gelukkig kun je het verleden dan even achter je laten en verder lezen in het verhaal van Tasmara. Mooi gedaan.
Zoals in alle boeken van Bianca is er een uitgebreide en gedegen verantwoording. En voor wie meer wil weten: ik geloof dat de tentoonstelling in Cranendonck nog steeds te bezoeken is.

★★★★★

Suzanne Wouda op Hebban

10 nov 2024

Duivelse meiden, geschreven door Bianca Mastenbroek, heeft twee verschillende verhaallijnen. De eerste speelt zich in het heden af met Tasmara in de hoofdrol. Heylken is het hoofdpersonage in het verleden.
Tasmara zit in groep 8 en wil graag bij de populaire kinderen in de klas horen. Kasia geeft een verjaardagsfeestje, maar Tasmara krijgt geen uitnodiging. Als ze aanbiedt om foto’s te maken, iets waar ze goed in is, mag ze toch komen. Ze hoort erbij en voelt zich steeds minder eenzaam. Tot ze een gesprek opvangt en te weten komt wat er echt aan de hand is.
Heylken leeft in de zestiende eeuw. Het gerucht gaat dat haar moeder kan toveren, dat ze mensen ziek maakt, het graan heeft betoverd en met de duivel danst. Heylken wil dat niet geloven, maar hoort dan dat andere meisjes het ook over haar hebben. Zou zij een kind van de duivel zijn? En is dat waarom zij zo hard moet werken op de boerderij, terwijl haar zusjes niets hoeven te doen.
Mastenbroek heeft de twee verhaallijnen op een knappe manier met elkaar vervlochten. Duivelse meidenbegint als twee losse verhalen. Tot Tasmara een tentoonstelling bezoekt en meer te weten komt over de heksenvervolgingen in de zestiende eeuw. Ze raakt geïntrigeerd door het (waargebeurde) verhaal over Heylken en bijt zich hierin vast. Vanaf dat moment zie je parallellen tussen wat Tasmara overkomt en waar Heylken mee te maken heeft. De verhalen beginnen dan in elkaar over te lopen en zijn dan onlosmakelijk met elkaar verbonden.
Het centrale thema van Duivelse meiden is pesten en buitensluiten. Sociale druk blijkt van alle tijden te zijn. Al snel blijkt dat eenzaamheid voor iedereen op de loer ligt. De gevolgen kunnen bijzonder ernstig zijn. Ook illustreert het boek goed dat de waarheid vaak anders is dan je op het eerste gezicht denkt.
De hoofdstukken in Duivelse meiden zijn kort. De perspectieven wisselen elkaar af tussen Tasmara en Heylken. Aan ieder hoofdstuk gaat een kleine illustratie vooraf: een fototoestel voor Tasmara en een heks op een bezemsteel voor Heylken. Enerzijds is dat passend voor het verhaal in de zestiende eeuw, anderzijds bevestigt het het stigma op Heylken en haar moeder.
Het boek is geschreven voor lezers vanaf tien jaar. Het verhaal in het heden is ook zeker geschikt voor deze leeftijdsgroep. Het verhaal in het verleden kan voor deze lezers (behoorlijk) heftig zijn. Het gaat over heksenvervolgingen, de onorthodoxe verhoren in die tijd en terechtstellingen. Niet alle lezers vanaf 10 jaar zullen er al toe zijn dit te lezen.
Achter in het boek staat een verklarende woordenlijst die ingaat op de moeilijke woorden en zaken uit de zestiende eeuw, dat is fijn. Iets minder prettig is dat deze woorden in de tekst dikgedrukt zijn. Het kan het lezen verstoren. Het boek eindigt met een uitgebreide verantwoording en een toelichting op het verhaal.